دیروز زیباترین روز زندگیم بود. من دوست دارم فقط دیروز رو زندگی کنم. اگر تا ابد میتونستم دیروز رو زندگی کنم حتی یه لحظه هم ازش خسته نمیشدم. کاش هرروز، دیروز بود، کاش زندکی به اندازهی دیروز معنی داشت و غنی بود. دیروز عزیزم. دوستای قشنگم.❤️❤️❤️

دوماه پیش نیدلاستیک شدم. بیمارش هم زیاد آدم مطمئنی نبود. اون موقع پیگیر نشدم و دیشب رفتم آزمایش دادم. حالا مثل سگ استرس گرفتم.

بهم پیشنهاد شده برم به عنوان GP کار کنم. آیا برم؟ آیا نرم؟

بابابزرگم تعریف میکرد که یه زمانی اینجا همهاش بلوط بود. از این سر تا اون سر دشت و تا بالای کوها فقط و فقط درختای بلوط رو میدیدی. مردم واسه هیزم زمستون همهاش رو قطع کردن. داشتم خودم رو لابلای بلوطا تصور میکردم و نور رو که از روزنهی درختا رد میشه. بشر عجب موجود مضریه!

+بیاید غمهای کوچیک امروزمون رو تبدیل به یه عکس کنیم. این غم کوچیک امروز منه.

الان ۲۰۲۳ـه؟ چرا من یه ساله فکر میکنم که امسال ۲۰۲۲ـه؟:/

گاهی یه لحظاتی از زندگی چنان لذتبخشن که هروقدر با خودت فکر میکنی نمیتونی راهی رو متصور بشی که لذت حضور در اون لحظه رو تا ابد برای تو نگه داره. گاهی اونقدر اون لحظات باارزش و غنی هستن که هیچ عکس، فیلم یا دستگاه ضبطی قادر نیست بوی خوش اون رو برات حفظ کن. اینطور وقتها دوست دارم توی اون لحظه حل بشم و برای ابد به بخشی از اون تبدیل بشم. به بخشی از همین چندساعتهایی که کنار عزیزانم میگذرونمش. همین دوستای قشنگی که ارزشمندترین داشتههای من تو این دنیان.